Buradaki yazımda Jean-Christophe Grange'in Kaiken'iyle nerelere savrulduğumu yazmıştım.Kitabı bitirdim bu defa size nerelere savrulduğumu anlatamayacağım, zira kitapta o kadar çok husus var ki yoğun bir dönem geçirdiğimden not alamadım.Sadece koto'yu not almışım, onunla yetineceksiniz artık:) Yetinemeyen de kitabı okuyacak:)
Kotoyla icra edilen müzik dikkatimi çekti kitapta, buradaki sitede kotoyu buldum, sitede dinle kısmına tıklayınca müziğini de dinleyebiliyorsunuz.Bayıldım bayıldım ben. İşte koto=
Kaiken'i çok severek okudum, yazarın anlatımı oldukça sürükleyici, sonunu çok merak etmemle birlikte nerede kaldıysam oradan devam ede ede okudum:) Yoksa biliyorsunuz açıp sonunu bakabilirdim, o zaman da işin esprisi kalmazdı.Kitabı okumanızı tavsiye ediyorum, "macera dolu Amerika" sözünü "macera dolu Kaiken" olarak değiştirerekten.
Ketum olmanın pek de iyi olmadığını anladım Naoko'nun kocası Passan'a karşı ketumluğunun başına açtığı işleri görünce.Evet eşler birbirine karşı açık olmalı, bugün kesinlikle bu kanaate vardım.Zira el ile gelen düğün bayram, bu arkadaş olur, akraba olur ne olursa olsun, düştüğünde seni kaldıracak yine eşindir.Eee tabii eş var eş var, o da şansına.
Bu arada Kaiken, kadın ve erkek samurayların katanaya göre daha taşınabilir olduğu için kendilerini savunma amaçlı yanında bulundurdukları bıçak/kılıç demekmiş.
Biz Türk kadınları da kendimizi savunmak için birer Kaiken mi edinsek n'apsak?:)
Bu arada Naoko ve Passan'ın iki oğlu var, çok şekerler bayıldım onlara..Allah herkese böyle tatlı çocuklar nasip etsin.
Şu anda okuduğum kitabı merak ediyorsanız söyliyeyim, Canan Tan'ın Pembe ve Yusuf' u..Sahi siz neler okuyorsunuz?
